قسم
 علی اطهری کرمانی 

به مهر تو ای ماه زیبا قسم  /    به چهر تو ای مهر رخشا قسم

به آن سینه ی همچو صبح بهار  /  به آن زلف چون شام یلدا قسم

به آن شکّرین خنده ی نوش باد   /    به آن دیدگان فریبا قسم

به آهی که از سینه ی سوخته  /     کشد شعله تا عرش اعلی قسم

به اشکی که از دیده ی عاشقی  /      به دامن چکد ژاله آسا قسم

به آن دردمندی که نومید وار /     فرو بسته چشم از مداوا قسم

به گم کرده راهی که از کاروان  /     جدا مانده افتاده از پا قسم

به خونین جگر لاله ی داغدار  /     که بنشسته تنها به صحرا قسم

به موجی که از دست ساحل مدام  /    خورد سیلی بی محابا قسم

به جانهای از عاشقی بی قرار  /     به دلهای عشّاق شیدا قسم

به آن ناله هایی که پر می کشد  /   به سوی خدا نیمه شب ها قسم

به دلدادگانی پریشان چو من   /      که در کوی یارند رسوا قسم

به عمری که در آرزویت گذشت /    به دیروز و امروز و فردا قسم

به آیین طنّازی و دلبری     /    به شیرین به لیلی به عذرا قسم

به آن آتشین پرتو ایزدی    /     که تابید بر طور سینا قسم

اگر میشناسی خداوند را    /      به ذات خداوند یکتا قسم

             که عشقت زدل دفتنی نیست نیست

           به پروردگار توانا قسم